Διαζύγιο με αντιδικία
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τη νομολογία, ο κλονιστικός λόγος αναφέρεται σε οποιοδήποτε γεγονός ή κατάσταση που ενδέχεται να δημιουργήσει αμφιβολίες σχετικά με τη συνέχιση της γάμου ή της σχέσης μεταξύ συζύγων. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει παραβιάσεις της υποχρέωσης για συνεχή συμβίωση, αδικαιολόγητες απουσίες, αποφυγή ερωτικής επαφής, χρήση βίας, αδιαφορία, προσβολές και κακομεταχείριση, έλλειψη σεβασμού, ζηλοτυπία, και άλλες παρόμοιες συμπεριφορές.
Επιπλέον, άλλοι λόγοι που μπορεί να θεωρηθούν ως κλονιστικοί περιλαμβάνουν παραβιάσεις της εμπιστοσύνης, περιορισμούς στην επαγγελματική δραστηριότητα, παράβαση των κανόνων για τη γονική μέριμνα, οικονομικά θέματα, ανήθικη συμπεριφορά, ανεπίλυτες διαφορές και άλλες καταστάσεις που δυσκολεύουν τη συνέχιση της σχέσης. Πάντα όλες αυτές οι περιπτώσεις όπως και η αγωγή διαζυγίου πρέπει να αναλαβάνονται από δικηγόρο.
Επιπλέον, ο νόμος επιτρέπει τη χρήση των λεγόμενων “μαχητών τεκμηρίων”, δηλαδή αντικειμενικών στοιχείων που διευκολύνουν την απόδειξη του κλονισμού. Αυτό σημαίνει ότι ο ενάγοντας έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι παρά την ύπαρξη αυτών των στοιχείων, η σχέση δεν έχει κλονιστεί σε τέτοιο βαθμό που να καθιστά ανεπιθύμητη τη συνέχισή της.
Είναι εφικτό για τον αγωγούντα μέσω της δικαστικής του πράξης να προβάλει περισσότερους από έναν λόγους διαζυγίου. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που ένας από τους επιχειρηματολογούμενους λόγους είναι η ύπαρξη διετούς διάστασης μεταξύ των συζύγων, αυτή η πτυχή θα εξεταστεί προτεραιότητα, ανεξαρτήτως του εάν υπάρχει ένας άλλος λόγος ή όχι. Είναι αρκετός ένας μόνος λόγος να δικαιολογεί το διαζύγιο.
Όσον αφορά σε αντίθετες αγωγές για ισχυρό κλονισμό του γάμου, είναι συνήθης πρακτική στις διαδικασίες διαζυγίου οι σύζυγοι να ασκούν αντίθετες αγωγές, καθένας επικαλούμενος τους λόγους που τον αφορούν και προς βάρος του άλλου. Συχνά, οι αντίθετες αυτές αγωγές εξετάζονται ταυτόχρονα, με στόχο να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος και οι πόροι των δικαστηρίων και να δοθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης. Εάν μια αγωγή γίνει δεκτή ενώ η άλλη απορριφθεί, τότε ο διάδικος της απορριφθείσας αγωγής συνήθως δεν έχει το δικαίωμα να κινήσει έφεση ή αναίρεση, καθώς ο σκοπός του διαζυγίου έχει επιτευχθεί. Ένας δικηγόρος ειδικευμένος σε υποθέσεις διαζυγίου μπορεί να παρέχει την κατάλληλη καθοδήγηση σε αυτά τα θέματα.
Το αντικειμενικό τεκμήριο για τον κλονισμό στο διαζύγιο ανέκαθεν αποτελούσε σημαντική διάσταση του νομικού πλαισίου. Με την αλλαγή που επήλθε με το άρθρο 14 του Ν. 3719/2008 και στη συνέχεια με το άρθρο 1439 παρ.3 ΑΚ, η περίοδος διάρκειας δύο ετών πλέον θεωρείται αρκετή για να τεκμηριωθεί αμφιλεγόμενα ο κλονισμός του γάμου. Σύμφωνα με αυτή την νομοθετική αναδιάρθρωση, ακόμα και αν ο λόγος του κλονισμού εστιάζεται στον ενάγοντα, το δικαστήριο μπορεί να εκδώσει απόφαση διαζυγίου.
Στην πράξη, οι δικηγόροι που ασχολούνται με τα διαζύγια, ιδίως σε υποθέσεις αντιδικίας, πρέπει να διαθέτουν την εμπειρία και τη γνώση για να προσαρμοστούν και να στηρίξουν αποτελεσματικά τον πελάτη τους.
Η τροποποίηση του άρθρου 1439 παρ.3 ΑΚ με το άρθρο 14 του Ν. 3719/2008 καθιστά τον κλονισμό του γάμου ως αντικειμενικό τεκμήριο. Μετά την πάροδο των δύο ετών διάστασης, η ύπαρξη αυτού του διαστήματος λειτουργεί ως αυτόματη απόδειξη του κλονισμού του γάμου, και το δικαστήριο δεν χρειάζεται να ζητήσει περαιτέρω αποδείξεις πριν εκδώσει απόφαση διαζυγίου.
Όσον αφορά στην αρμοδιότητα των δικαστηρίων σε υποθέσεις διαζυγίου και άλλες οικογενειακές διαφορές, το μονομελές πρωτοδικείο είναι αρμόδιο ανεξαρτήτως του ποσού, ενώ το δικαστήριο της κατοικίας του εναγομένου συζύγου ή του τόπου της τελευταίας κοινής διαμονής καθορίζεται ως το κατά τόπο δικαστήριο.
Σε αντίθεση με τη διαδικασία του συναινετικού διαζυγίου, η αντιδικία απαιτεί δύσκολη διαχείριση από το δικηγόρο οικογενειακού δικαίου λόγω των πολλαπλών παραμέτρων που εμπλέκονται.
